Porcelaine – Wzorzec rasy

Home / Porcelaine – Wzorzec rasy

Wzorzec FCI nr 30 /22.04.1997/GB

PORCELAINE

Pochodzenie: Francja.

Data publikacji oryginalnego wzorca: 19.10.1964

Użytkowość: Pies gończy.

Klasyfikacja FCI:

grupa 6        Psy gończe, posokowce i rasy pokrewne.

sekcja 1.2.    Średnie psy gończe.

Podlega próbom pracy.

WRAŻENIE OGÓLNE:

Pies gończy na małą zwierzynę (do jej wypłaszania) bardzo dystyngowany, bardzo francuski w typie, reprezentujący jego najwyższą jakość w każdym detalu.

GŁOWA:

Powinna być bardzo typowa, sucha i delikatnie rzeźbiona, raczej długa.

Mózgoczaszka pomiędzy uszami szeroka, guz potyliczny zaokrąglony, czoło płaskie z niezbyt mocno zaznaczoną bruzdą.                                                            Stop nie przesadnie zaznaczony.

Trzewioczaszka:

Nos w kolorze głębokiej czerni, dobrze rozwinięty, o otwartych nozdrzach.

Kufa dobrej długości, ani kwadratowa, ani spiczasta; grzbiet nosa prosty, zakończony bardzo lekkim wygarbieniem.

Wargi czarne, górna warga przykrywająca dolną, ale nie opadająca ani gruba.

Oczy normalnie rozwinięte, ciemne, dobrze osłonięte przez łuk brwiowy. Wyraz oczu inteligentny, łagodny.

Uszy cienkie, dobrze zwinięte, raczej spiczasto zakończone, sięgające końca kufy, wąsko osadzone, nigdy powyżej linii oczu.

SZYJA:

Dosyć długa, lekka, niewielkie podgardle w wyglądzie suche i napięte.

TUŁÓW:

Grzbiet szeroki i prosty, kłąb dobrze zaznaczony.

Lędźwie szerokie, mocno umięśnione, dobrze związane, nie przesadnie długie.

Zad lekko skośny; biodra dobrze rozstawione, nieco wydatne.

Klatka piersiowa średnio szeroka lecz głęboka.

Żebra odpowiednie do klatki piersiowej, wydłużone, ale nie płaskie.

Słabizny lekko podkasane, ale pełne.

OGON:

Średniej długości, dobrze osadzony, dosyć mocny u nasady, zwężający się ku końcowi.

KOŃCZYNY:

Kończyny przednie dosyć długie, suche, ale nie za delikatne, prosto i równolegle ustawione, ścięgna dobrze umocowane.

Łopatki przystosowane do galopu, długie, skośne, dobrze lecz nie przesadnie umięśnione.

Kończyny tylne:

Uda długie, umiarkowanie mocno rozwinięte, mięśnie wyraźnie zarysowane, suche.

Stawy skokowe mocne, nisko osadzone, normalnie kątowane.

Łapy typowe dla francuskiego gończego z raczej wydłużonymi, delikatnymi lecz zwartymi palcami, opuszki twarde i wytrzymałe.

RUCH:

Żywe i wesołe, lekki i niestrudzony galop.

SKÓRA:

Delikatna i sprężysta, naznaczona licznymi czarnymi plamami.

OKRYWA WŁOSOWA:

Sierść gładka, rzadka lecz bez łysin, przylegająca i błyszcząca.

Umaszczenie białe z okrągłymi, pomarańczowymi plamami, nie zlewającymi się w czaprak, plamy te zazwyczaj nakładają się na czarne plamy na skórze; pomarańczowe cętki na uszach są wysoce charakterystyczne dla rasy.

WYMIARY:

Wysokość w kłębie:

– psy 55 – 58 cm,

– suki 53 – 56 cm.

WADY:

Wszelkie odstępstwa od powyższego wzorca powinny być traktowane jako wady i oceniane w zależności od stopnia ich nasilenia.

WADY DYSKWALIFIKUJĄCE:

– brak typu rasy,

– jasne oczy lub nos; znaczny brak pigmentu,

– ogon porośnięty dłuższymi, szorstkimi, lekko odstającymi włosami (jak kłosy zboża),

3 – włos twardy lub gęsty,

– pomarańczowy czaprak,

– pomarańczowe plamy zbyt jasne, wpadające w mahoń, szarość lub zmieszane z czarnymi włosami; zbyt blade, pojedyncze pomarańczowe plamy, a także ich brak nie są pożądane, lecz nie stanowią wady eliminującej,

– każde odstępstwo od podanego we wzorcu przedziału wzrostu; wyją- tek może być uczyniony dla psów wysokiej klasy o maksymalnym wzroście 60 cm,

– każda wada wpływająca ujemnie na użytkowość psa jak: krzywica, zła postawa kończyn, niewystarczająca wydajność ruchu.

UWAGA:

Samce muszą mieć dwa, prawidłowo wykształcone jądra, całkowicie umieszczone w mosznie.